‘We wilden iets bijzonders', vertelt Dieuwke Simonis-Stellinga over het restaurant dat zij samen met haar man Willem opende. In 2013 kochten ze een oude kerk in het Noord-Brabantse Hooge Zwaluwe en bouwden het om tot restaurant. Het kreeg de naam Onze Kerk: een plek waar iedereen welkom is. Dieuwke: ‘We vonden het belangrijk dat niet alleen de gasten zich welkom en verzorgd voelden, maar ook het personeel.’

Een ‘plek voor iedereen’ vertaalt zich bij Onze Kerk in dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking en werkplek voor een jongen met een Wajong-uitkering, Thijs. ‘Thijs werkt als tweede man in de keuken en doet daar allerlei taken. Met Thijs hebben we een regulier arbeidscontract, maar we maken wel gebruik van loondispensatie en de no-riskpolis’, vertelt Dieuwke.

Nicole Weterings is HR-manager en interne jobcoach bij Onze Kerk. Dieuwke kende Nicole vanuit een vorige baan in de gehandicaptenzorg. ‘Nicole heeft ervaring met deze doelgroep, dus zij is een uitstekende aanvulling. Als interne jobcoach praat Nicole eigenlijk meer met de collega’s om Thijs dan met hem zelf. Hoe goed hij het doen, valt of staat met de ondersteuning die hij krijgt.’

Ondanks de sociale kant is Onze Kerk een commercieel bedrijf. Daarom vindt Dieuwke het belangrijk dat er voorzieningen zijn die ervoor zorgen dat de werkgever niet alle risico’s hoeft te dragen. ‘Op dagen dat alles vlot verloopt, merk je aan Thijs soms niet eens dat hij een beperking heeft. Maar zodra er iets ‘mis’ gaat, dan heeft dat wel effect op zijn functioneren. Dan is het vangnetgevoel die voorzieningen geven heel waardevol.’

Veel horecaondernemers kampen met personeelstekorten. Hoe is dat voor Onze Kerk, gevestigd in een klein dorpje in Brabant? ‘Na corona hadden we heel even een tekort, maar verder hebben wij eigenlijk geen last van de krapte. Wij staan open voor iedereen die binnenkomt. Ik zie het zo: er klopt iemand aan en diegene kan iets. Vervolgens kijken we samen of we een passende functie kunnen vinden. Een soort open hiring. En daardoor hoef ik maar zelden een vacature uit te zetten.’

Daarnaast is Dieuwke ervan overtuigd dat staan voor waar je in gelooft – in het geval van Onze Kerk is dat de sociale bedrijfsmissie – zich terugbetaalt. ‘Een aantal maanden terug hebben we afscheid genomen van een kok. Van zijn norse gedrag werd Thijs zenuwachtig. Zo iemand past hier gewoon niet. Mijn moeder zei: Dieuwke, hoe kun je nou je kok laten gaan in deze tijden? Maar ik had liever geen kok dan een scheldende kok. En het mooie is: we hadden vrijwel gelijk een nieuwe kok. Bij een event in de herfst was hier een journaliste. Ze vertelde dat haar man kok was, op zoek was naar een andere baan en dat hij waarschijnlijk heel goed zou passen bij ons bedrijf. Dat was dus Jozef, onze huidige kok. Zo trek je eigenlijk vanzelf mensen aan die passen bij je bedrijf.’

8 juni 2023

Let op: de informatie op deze pagina kan verouderd zijn. Raadpleeg voor de laatste informatie rondom wet- en regelgeving altijd www.uwv.nl