Paul werkte bij een bank, maar zag niet zijn toekomst bij die organisatie: ‘De cultuur beviel me niet meer. Bij de lokale bank waar ik begon was de sfeer heel menselijk, maar nadat ik mezelf opwerkte naar het hoofdkantoor kwam ik in een statische omgeving terecht. Uiteindelijk verhuisde het kantoor, waardoor mijn reistijd veel langer werd. Ik kreeg toen een vertrekregeling aangeboden en maakte daar gebruik van. Dat kwam dus eigenlijk goed uit’.
Paul wilde de mogelijkheid tot een nieuwe start gebruiken voor iets totaal anders: een eigen winkel met interieurartikelen. ‘Om klanten binnen te houden, leek het me leuk om een koffiehoek in de winkel te maken. Die koffiehoek werd vervolgens een lunchroom. Toen verdween de interieurwinkel eigenlijk, haha! Achteraf gezien was dat al een aanwijzing voor mijn passie voor koken. Mijn plannen waren van korte duur, want 3 maanden later kwam ik ineens niet meer van de bank af. Ik ging naar de huisarts voor onderzoek. Ik dacht dat het niet kon, want ik zat in een goede situatie. Maar het bleek toch zo te zijn: ik had een burn-out.’
‘Inmiddels weet ik dat ik nu de mentale gevolgen ervaar van mijn vroegere gezinssituatie. Op dat moment wist ik echter nog niet wat er aan de hand was. Op aanraden van UWV ging ik de Ziektewet in. Door de burn-out kon ik namelijk niet voldoen aan de sollicitatieplicht van mijn ontslagregeling. Na een aantal maanden kwam ik in contact met een adviseur vanuit UWV, Linda Bogers. Zij koppelde me aan loopbaancoach Anton te Velde. Met hem ontdekte ik dat ik iets creatiefs moest doen; de rationele cultuur bij de bank was daar het tegenovergestelde van.’
‘Het kantoor van Anton zat boven De Eemlandhoeve, een biologische boerderij. Daar deed ik vrijwilligerswerk, tot ik een ontsteking kreeg aan mijn voet en niet meer kon lopen. Toen zei Anton: ‘Jij hebt het altijd over eten, zal ik vragen of je in de keuken kunt helpen?’ Dat deed ik bijna 3 jaar lang, 2 middagen per week. Ik vond het geweldig en heb veel geleerd. Bijvoorbeeld koken met eetbare bloemen en ingrediënten langer houdbaar maken door deze te drogen. Maar ik leerde vooral van de manier waarop ze daar leven. Het boerenleven is hard werken, maar met een nuchtere denkwijze.’
Verandering in denkwijze werd uiteindelijk het keerpunt voor Paul. ‘Na De Eemlandhoeve vond mijn coach Linda een nieuw traject voor me: een Werkfit-traject rondom sport. Iedereen in de groep had chronische gezondheidsklachten. Het sociale contact met hen heeft me geleerd dat het is zoals het is. Tijdens mijn burn-out was ik op zoek naar grip op mijn leven, maar je kunt je omgeving niet controleren. Je kunt alleen kiezen hoe jij ermee omgaat. En dat hielp. Wat vroeger allemaal ‘moest’ in mijn hoofd, kon ik nu laten vallen. Eigenlijk maakt het niet uit wat je doet, als je maar gelukkig bent.’
Heb je een Wajong- of WIA-uitkering en ben je nog niet helemaal klaar om aan de slag te gaan, dan kun je via UWV deelnemen aan een Werkfit-traject. Een Werkfit-traject helpt je om stappen te zetten richting de arbeidsmarkt, op een manier die bij jou past.
‘Omdat ik koken zo leuk vond, vroeg ik UWV naar leermogelijkheden op dat gebied. Zo begon ik aan mijn 3e en laatste traject: een leerwerktraject tot basiskok. Ik ging 3 maanden lang met de trein heen en weer vanuit Amersfoort naar Amsterdam om de hele dag te koken. Ik vond het geweldig! En het ging me goed af. Uiteindelijk mocht ik stagelopen bij hotel & restaurant De Kastanjehof, en daar ben ik nu in dienst.’
Bij een leerwerktraject ga je aan de slag bij een bedrijf of organisatie, terwijl je tegelijkertijd een opleiding volgt. Onder begeleiding leer je in de praktijk een nieuw vak en haal je een diploma. Werkgevers bieden een leerwerktraject aan, omdat ze je tijdens het traject of daarna in dienst willen nemen. Met andere woorden: als je een leerwerktraject gaat volgen, heb je grote kans op betaald werk.
‘Ik leer hier zo veel, elke dag weer. Uiteindelijk wil ik het hele proces leren: vanaf inkoop tot het eten bij de gasten op tafel komt,’ vertelt Paul. Het koken zelf blijft daar wat hem betreft wel onderdeel van: ‘Koken geeft me rust. Zo moet ik weleens heel fijngesneden ui maken. Daar ben je zo 1 uur mee bezig, maar daarna is wel je hoofd helemaal leeg’.
Dat gevoel van rust gunt Paul anderen ook: ‘Neem de tijd om te zoeken wat je écht leuk vindt. Kies niet voor een beroep omdat je veel verdient, maar kijk wat voor gevoel het je geeft. Ik ben UWV heel dankbaar, want ik kreeg de kans om dat te onderzoeken. En ik heb het gevonden.’
6 juni 2024
Let op: de informatie op deze pagina kan verouderd zijn. Raadpleeg voor de laatste informatie rondom wet- en regelgeving altijd www.uwv.nl