‘Ik studeerde software engineering aan een technische universiteit in Oekraïne en werkte vanaf 2018 als softwaretester in Oekraïne en Nederland, waar ik sinds 2022 woon. Via een detacheringsbureau kreeg ik een klus voor 1,5 jaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.’  

‘Ik was blij bij het ministerie. Het werk was leuk, maar soms lastig: alles ging in het Nederlands en dat vond ik moeilijk. Toen mijn contract afliep, konden ze me niet aannemen want er was geen budget. Dat was een teleurstelling, maar ik kreeg wel meteen het idee om iets voor mezelf te beginnen. Wat precies wist ik nog niet.’  

‘Tijdens mijn periode zonder werk schreef ik voor mijn plezier stukjes over softwaretesten, die zette ik op de berichtenapp Telegram. Gewoon wat ik wist, en dat deelde ik met mijn vrienden en kennissen. Maar toen begonnen mensen te vragen of ik ook lesgaf. Dat leek me wel leuk, dus ik begon met het bedenken van een lesmethode en vroeg mijn volgers op social media om zich in te schrijven.’

‘In diezelfde tijd vroeg ik een WW-uitkering aan. Bij UWV Zaandam volgde ik verschillende trainingen over ondernemerschap en sprak ik met een consultant voor startende ondernemers. Het belangrijkste wat ik daar leerde was dat ik niet te snel moest beginnen. Ik wilde meteen een website bouwen, meteen aan de slag. Maar ik moest eerst de markt leren kennen, mijn concurrenten onderzoeken en een businessplan maken.’ 

‘Dat traject duurde 6 maanden; van juli 2025 tot januari 2026. Toen ben ik Qoolli gestart. Het wachten was een beetje irritant. Ik wilde aan de slag.’

‘Mijn eerste 2 groepen van 40 cursisten deden gratis mee. Dit was niet het moment om geld te vragen, ik moest eerst mijn idee testen. Aan de derde groep vroeg ik een klein bedrag, waarmee ik mijn eigen leerplatform kon bekostigen. In dit online leerplatform vinden cursisten het programma met video’s, huiswerk en toetsen.’  

‘Ik bied 3 routes aan: een programma voor mensen die helemaal opnieuw beginnen in de ICT, een verdiepingstraject voor testers en programmeurs die zich willen ontwikkelen, en begeleiding voor werkzoekenden. Daarnaast wil ik mijn cursisten blijven ondersteunen. Ik wil niet stoppen bij het geven van een certificaat. Ik wil verder: van leren naar coaching, mentoring, helpen met werk vinden. Een van mijn cursisten werkt inmiddels in de financiële sector, mede door mijn hulp. We spreken elkaar nog bijna elke week.’ 

‘Sinds juni betalen mijn cursisten voor de cursus. Ze komen uit Nederland en daarbuiten, onder meer Oekraïne. Een vaste groep heb ik niet meer. Cursisten kunnen gewoon beginnen wanneer ze willen. Ze zitten samen in een chat, doen huiswerk en kunnen mij vragen stellen, en af en toe is er een online bijeenkomst. Een cursus duurt 3 tot 6 maanden.’

‘Op termijn wil ik graag ook een offline academy beginnen in de Zaanstreek, waar mensen 2 keer per week samen kunnen leren. Een ruimte heb ik er nog niet voor. Dat is geen droom, dat is een doel.’  

‘Ik ben blij dat ik voor mezelf begonnen ben. Ik heb geen stress meer en hoef niet voor een baas te werken. Ik kan niet goed tegen de controle van om 9 uur beginnen, om 5 uur stoppen. Soms wil ik om 11 uur beginnen en om 11 uur ’s avonds stoppen.’   

‘Ik geniet extra van mijn vrijheid door te gaan wandelen wanneer ik wil, minstens 1 uur per dag. Tijdens het lopen luister ik naar Nederlandstalige muziek om de taal beter onder de knie te krijgen, vooral veel liedjes van Susan & Freek.’ 

‘Dit is nog maar mijn eerste bedrijf, maar zeker niet mijn laatste. Ik zou bijvoorbeeld wel iets met eten willen beginnen, zoals een delicatessenwinkel met Oekraïense specialiteiten.’  

Na afloop van het interview laat ze een schaal varenyky zien - traditionele Oekraïense dumplings met aardappel, ui en spek. Dit keer gemaakt door haar man. ‘Die zou ik ook kunnen gaan verkopen.’