Vol goede moed stortte Gaby zich op de arbeidsmarkt met haar diploma Kunst & Economie op zak. ‘Ik was enthousiast en zelfverzekerd toen ik afstudeerde. Goed voorbereid, zo voelde ik me. Tijdens mijn studie had ik veel geleerd over de creatieve sector en had ik ervaring opgedaan met het creëren van innovatieve concepten om de wereld een stukje mooier te maken. Met alle kennis die ik in huis had, verwachtte ik dat ik snel een baan zou vinden binnen mijn vakgebied.

Na veel afwijzingen zakte de moed Gaby echter in de schoenen. ‘Het waren niet zozeer de afwijzingen zelf, maar de negatieve spiraal waarin je terecht komt als je afwijzing na afwijzing krijgt. Als ik bijvoorbeeld acht brieven verstuurde, kreeg ik op drie geen reactie en op de andere vijf een algemene afwijzing.’

Ik weet dat het erbij hoort, maar al die afwijzingen doen wat met je zelfvertrouwen. Dat is pittig, zeker als je jong bent, net van school komt en ontzettend graag wilt werken. Op school word je beloond als je je best doet en goed werk levert. Dat is niet zo op de arbeidsmarkt. Hoeveel moeite je ook stopt in je cv of sollicitatiebrief; het is geen garantie dat je wordt uitgenodigd voor een gesprek.’

‘Aanvankelijk keek ik op vacaturesites, maar door de enorme hoeveelheid vacatures vond ik dat lastig navigeren. Ook keek ik naar vacatures bij grote culturele instellingen, zoals musea. Maar daar kwam ik niet tussen, want mijn competenties sloten niet helemaal aan. Terwijl er zoveel meer banen en bedrijven waren waar ik met mijn profiel goed paste. Ik wist alleen niet hoe ik die kon vinden.’

‘Wat ik graag had willen weten voordat ik startte met solliciteren? Een cv of sollicitatiebrief maken, daar kwam ik zelf nog wel uit. Als designer weet ik ook hoe je informatie, bijvoorbeeld een cv, visueel aantrekkelijk kunt maken. Maar wat ik graag had willen weten is: Welke banen zijn er eigenlijk binnen mijn vakgebied? En hoe vind ik die?’

'Maar ik vond een nieuwe manier van vacatures zoeken. Dat gaf me het gevoel dat ik het heft weer in eigen handen had. Toen ik op een vrijdagavond een restaurant zocht om uit eten te gaan, ontdekte ik per toeval een nieuwe manier van bedrijven vinden. Als je via Google Maps een bedrijf zoekt, krijg je ook suggesties voor soortgelijke bedrijven in de buurt. Zo kon ik dus makkelijk allerlei bedrijven vinden in een stad naar keuze en in mijn voorkeursbranche.’

Op deze manier vond ik ook bedrijven die geen vacatures hadden en die ik dus nooit op een vacaturesite zou vinden. Als de website van het bedrijf mij enthousiast maakte, stuurde ik een open sollicitatie. Zo ben ik ook aan mijn huidige baan gekomen. Toen ik de open sollicitatie instuurde, hadden ze geen vacature openstaan. Maar een paar maanden later belden ze me op met de vraag of ik nog beschikbaar was. Inmiddels werk ik hier ruim een jaar, met veel plezier!’

‘Dat ik deze nieuwe manier van werk zoeken via open sollicitaties had ‘uitgevonden’, gaf mij weer nieuwe energie. Ik nam voor mijn gevoel weer het heft in eigen handen. Ik ben niet minder, maar slimmer gaan solliciteren. Deze manier voelde goed voor mij. In plaats van proberen een bedrijf enthousiast te maken over mij, ging ik op zoek naar bedrijven waar ík enthousiast van werd. En doordat ik solliciteerde bij bedrijven waar ik goed zou passen, was ik automatisch een meer interessante kandidaat. En mijn aanpak werkte, want ik werd ineens veel vaker op gesprek gevraagd.’

4 november 2021

Let op: de informatie op deze pagina kan verouderd zijn. Raadpleeg voor de laatste informatie rondom wet- en regelgeving altijd www.uwv.nl